Αναζητώντας τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους του κόσμου, θα βρει κανείς ομάδες που έχουν κατακτήσει 50 εγχώρια πρωταθλήματα, ομάδες που έχουν κατακτήσει 10 συνεχόμενα εγχώρια πρωταθλήματα, ή ομάδες που έχουν κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα με διαφορά 30 βαθμών από τον δεύτερο. Πόσες ομάδες θα βρει, όμως, που να έχουν κατακτήσει πρωτάθλημα...άλλης χώρας;Απ'όσο μπορούμε να ξέρουμε, μόνο μία...
...Στις 12 Μαρτίου του 1938, η Γερμανία προσήρτησε στα εδάφη της την Αυστρία χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, με το περίφημο "Άνσλους" (Anschluss), που έγινε γνωστό και ως "πόλεμος των λουλουδιών", λόγω της ευνοϊκής υποδοχής της οποίας έτυχαν από τους Αυστριακούς οι ναζί.
Αφού, λοιπόν, η Αυστρία αποτελούσε πλέον γερμανικό έδαφος, έτσι και οι αυστριακές ποδοσφαιρικές ομάδες ανήκαν πλέον στο γερμανικό πρωτάθλημα. Και μπορεί αυτό να μη σας φαίνεται και τόσο φοβερό, δεδομένου του μάλλον χαμηλού επιπέδου του αυστριακού ποδοσφαίρου σήμερα, αλλά τότε η Αυστρία ήταν μία από τις πλέον ισχυρές ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Ευρώπης, και κάποιες από τις ομάδες της ξεχώριζαν. Και η πιο επιτυχημένη από αυτές ήταν, χωρίς αμφιβολία, η Ραπίντ Βιέννης.
Σύμφωνα με το ιδιόρρυθμο σύστημα του ποδοσφαίρου της ναζιστικής Γερμανίας, σε κάθε περιοχή διεξάγονταν τοπικά πρωταθλήματα, και οι νικητές του κάθε τοπικού πρωταθλήματος προκρίνονταν στα τελικά πλέι οφ, με τις καλύτερες ομάδες της Γερμανίας. Η Αυστρία είχε ένα δικό της τοπικό πρωτάθλημα, κι έτσι πάντα μία αυστριακή ομάδα προκρινόταν στα πλέι οφ.
Τη χρονιά 1940-41, η Ραπίντ Βιέννης ήταν η καλύτερη αυστριακή ομάδα. Προκρίθηκε από το τοπικό πρωτάθλημα έχοντας μόνο δύο ήττες σε 18 αγώνες, και μπήκε στο τελικό πρωτάθλημα, σε έναν όμιλο μαζί με τις Μόναχο 1860, Κίκερς Στουτγκάρδης και Νέκαραου. Μόνο η Μόναχο 1860 κατάφερε να την κερδίσει στα ματς του ομίλου, ενώ η Κίκερς της απέσπασε μία ισοπαλία. Στα υπόλοιπα 4 παιχνίδια, οι Αυστριακοί κέρδισαν, και έτσι προκρίθηκαν στα ημιτελικά, όπου βρήκαν μπροστά τους την Δρέσδη, την ομάδα που έξι μήνες νωρίτερα τους είχε πετάξει έξω από το γερμανικό Κύπελλο. Στο ουδέτερο Χίντενμπουργκ Στάντιον η Ραπίντ αυτή τη φορά νίκησε με 3-1 την Δρέσδη, και προκρίθηκε στον τελικό, όπου θα αντιμετώπιζε τη Σάλκε.
Να σημειώσουμε εδώ ότι η Σάλκε ήταν η αδιαφιλονίκητη υπερδύναμη του γερμανικού ποδοσφαίρου εκείνη την εποχή – αρκεί να αναφέρουμε ότι από το 1933 έως το 1942, η Σάλκε έπαιξε σε όλους τους τελικούς του γερμανικού πρωταθλήματος (εκτός από έναν, το 1936) και νίκησε σε έξι από αυτούς. Η Ραπίντ ήταν το αουτσάιντερ.
Και στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στο κατάμεστο Ολύμπιασταντιον του Βερολίνου, μπροστά σε 95.000 θεατές, η Σάλκε φρόντισε να εδραιώσει την κυριαρχία της από νωρίς, κι έτσι στο 8ο λεπτό το σκορ ήταν ήδη 2-0 υπέρ των Γερμανών. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο 58′ το σκορ έγινε 3-0. Όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει για τη Ραπίντ, όμως οι Αυστριακοί δεν είχαν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη: Με τέσσερα απανωτά γκολ στο 62′, στο 63′, στο 65′ και στο 71′ (σε λιγότερα από δέκα λεπτά, δηλαδή!) έκαναν το σκορ 4-3, και κατέκτησαν με αυτόν τον τρόπο το Γερμανικό Πρωτάθλημα! (ακολουθεί βίντεο με τις φάσεις του αγώνα, όπως μεταδόθηκε από την ναζιστική τηλεόραση)
Η Ραπίντ είναι η μοναδική αυστριακή ομάδα που κατέκτησε το Γερμανικό Πρωτάθλημα, όχι όμως και η μοναδική που αγωνίστηκε σε τελικό του. Το 1939 ήταν η Αντμίρα Βιέννης που διασύρθηκε στον τελικό από τη Σάλκε με 9-0, ενώ το 1942 στον τελικό έφτασε η Φερστ Βιέννα, που ηττήθηκε επίσης από την Σάλκε με 2-0.
Εκτός του πρωταθλήματος, οι αυστριακές ομάδες έκλεψαν την παράσταση και στο γερμανικό Κύπελλο, σε δύο περιπτώσεις: Το 1938, όταν πάλι η Ραπίντ Βιέννης νίκησε στον τελικό την Φρανκφούρτη, και το 1943, όταν η Φερστ Βιέννα κατέκτησε το Κύπελλο, νικώντας με 3-2 στην παράταση την Λουφτβάφεν Αμβούργου.
Βέβαια, δεν ήταν μόνο οι αυστριακές ομάδες που αγωνίζονταν στα γερμανικά πρωταθλήματα κατά την κυριαρχία των ναζί. Οι γνωστές μας γαλλικές Μετς και Στρασμπούρ αγωνίζονταν στο τοπικό πρωτάθλημα της Αλσατίας, όλες οι ομάδες του Λουξεμβούργου σε ένα δικό τους τοπικό πρωτάθλημα, ενώ και οι πολωνικές ομάδες συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Σιλεσίας, με πιο γνωστές μέχρι σήμερα την Κατοβίτσε (τότε Κάτοβιτς) και την Ρουχ Χορζόφ (τότε Μπίσμαρκχιτερ). Καμία από αυτές, όμως, δεν πέτυχε τίποτα ιδιαίτερο στο Γερμανικό Πρωτάθλημα.
Ωστόσο, υπήρξε μία ομάδα η οποία θα μπορούσε μόλις το 1903 να έχει πετύχει αυτό το σπάνιο κατόρθωμα της κατάκτησης του πρωταθλήματος μιας άλλης χώρας, και ήταν η DFC Πράγας. Η DFC (το όνομά της σημαίνει "Γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος Πράγας") ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της γερμανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, μολονότι η έδρα της βρισκόταν στην Πράγα, σημερινή πρωτεύουσα της Τσεχίας και τότε πόλης της Αυστροουγγαρίας. Η DFC αγωνίστηκε στο πρώτο πρωτάθλημα ποδοσσφαίρου που διοργανώθηκε στη Γερμανία, το 1903, και μάλιστα έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου αν και προηγήθηκε με 1-0 της Λειψίας, τελικά ηττήθηκε με 7-2 και έχασε την ευκαιρία να γράψει ιστορία...
Έτσι, με ένα γερμανικό πρωτάθλημα και ένα γερμανικό κύπελλο στη συλλογή της, η Ραπίντ Βιέννης μπορεί να καυχιέται ότι είναι η καλύτερη μη-γερμανική ομάδα που αγωνίστηκε ποτέ στο γερμανικό ποδόσφαιρο.









Comments (0)
Δημοσίευση σχολίου